Pierre Célice ontwikkelde een onmiskenbare abstracte taal waarin gebarentekeningen, kleur en ritmische structuur samensmelten tot composities van opmerkelijke vitaliteit. Dit werk toont zijn vermogen om spontaniteit in evenwicht te brengen met zorgvuldige orkestratie.

Krachtige zwarte vormen vormen een dynamisch architectonisch raamwerk, terwijl energieke lineaire lijnen beweging en visuele spanning introduceren. Ondanks de schijnbare vrijheid draagt elk gebaar bij aan een onderliggend gevoel van harmonie.

Pierre Célice (1932–2019) brak zijn rechtenstudie vroegtijdig af voor tekenen en schilderen onder leiding van Henri Hayden. Begin jaren zeventig, werkend in Peter Bramsens Parijse lithografiestudio, waar hij in contact kwam met CoBrA-kunstenaars Bram van Velde, Pierre Alechinsky, Asger Jorn en Karel Appel, brak Célice met de figuratie om zijn volwassen taal van gesneden en gelaagd gekleurd papier over gebaarschilderkunst te ontwikkelen. Zijn werk werd opgenomen in de collecties van het Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris.