Gedomineerd door lichtgevende blauwtinten, omlijst door levendige roze accenten, toont dit werk Pierre Célices zelfverzekerde omgang met kleur en structuur tijdens de laatste jaren van zijn carrière. Brede, gebarende passages interageren met collage-elementen, wat een compositie oplevert die pendelt tussen schilderkunstige expressie en architectonische constructie.

Het gelaagde oppervlak introduceert zowel fysieke als visuele diepte zonder de directheid van het geschilderde gebaar te compromitteren. Célices transformeert abstractie in een taal van beweging, waarbij elke penseelstreek bijdraagt aan een onderliggende ritmische orde.

Pierre Célices (1932–2019) brak zijn vroegere rechtenstudie af voor tekenen en schilderen onder leiding van Henri Hayden. Werkend in de vroege jaren 70 in Peter Bramsens lithografiestudio in Parijs, waar hij paden kruiste met CoBrA-kunstenaars Bram van Velde, Pierre Alechinsky, Asger Jorn en Karel Appel, brak Célices met

figuratie om zijn volwassen taal van gesneden en gelaagd gekleurd papier over gebarende verf te ontwikkelen. Zijn werk werd opgenomen in de collecties van het Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris.