Dit schilderij toont Pierre Célices vermogen om vrije, expressieve vormen te combineren met een duidelijke opbouw. De geschilderde elementen vormen samen een sterk geheel, terwijl ze toch spontaan en levendig blijven.

In plaats van tekenen en schilderen van elkaar te scheiden, integreert Célices beide in een uniforme beeldtaal waarin lijn, kleur en textuur voortdurend op elkaar inwerken. De resulterende compositie straalt beweging uit zonder afbreuk te doen aan het evenwicht.

Pierre Célice (1932–2019) gaf zijn vroege rechtenstudies op voor tekenen en schilderen onder leiding van Henri Hayden. Begin jaren zeventig, toen hij werkte in Peter Bramsons lithografieatelier in Parijs, waar hij CoBrA-kunstenaars Bram van Velde, Pierre Alechinsky, Asger Jorn en Karel Appel tegen het lijf liep, brak Célices met de figuratie om zijn volwassen taal van gesneden en gelaagd gekleurd papier over gestuele verf te ontwikkelen. Zijn werk kwam terecht in de collecties van het Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris.