In deze elegante variatie op een van haar iconische sculpturale concepten verkent Tapta het expressieve potentieel van industriële materialen met opmerkelijke terughoudendheid. De soepele curve van neopreen omhelst een verticale cortenstalen plaat en creëert een compositie die tegelijk architecturaal en organisch is.

Het werk belichaamt de fascinatie van de kunstenaar voor beweging. Hoewel volledig statisch, lijkt de sculptuur uit te zetten en samen te trekken naarmate de toeschouwer eromheen beweegt. De dialoog tussen het matzwarte oppervlak van het neopreen en het warme, geoxideerde staal genereert een subtiele visuele spanning die kenmerkend is voor Tapta's volwassen praktijk. In plaats van zichzelf op te dringen aan een ruimte, activeert de sculptuur deze. Licht, schaduw en de omringende architectuur worden integrale componenten van het werk, wat Tapta's overtuiging onderstreept dat sculptuur in constante dialoog moet staan met haar omgeving.

Maria Wierusz-Kowalski werd in 1926 in Polen geboren en vestigde zich na de Opstand van Warschau in 1944 in België. Ze volgde een opleiding tot wever aan La Cambre in Brussel en leidde later van 1976 tot 1990 de textielafdeling van die school. Haar overstap van geweven textiel naar neopreen en metaal in de jaren 80 en 90 blijft een van de bepalende gebaren van de naoorlogse Belgische beeldhouwkunst.

Details